Mieszkałem na Dolnej 10a – wspomina Kazimierz Furmańczyk (część XLIV)
Część I, Część II, Część III, Część IV, Część V, Część VI, Część VII, Część VIII, Część IX, Część X, Część XI, Część XII, Część XIII, Część XIV, Część XV, Część XVI, Część XVII, Część XVIII, Część XIX, Część XX, Część XXI, Część XXII, Część XXIII, Część XXIV, Część XXV, Część XXVI, Część XXVII, Część XXVIII, Część XXIX, Część XXX, Część XXXI, Część XXXII, Część XXXIII, Część XXXIV, Część XXXV, Część XXXVI, Część XXXVII, Część XXXVIII, Część XXXIX, Część XL, Część XLI, Część XLII, Część XLIII
33/ Emerytura (2019)
Kazimierz Furmańczyk I Ana Nobre Silva (Uniwersytet w Lizbonie)
W miarę upływu czasu zyskałem coraz większe doświadczenie. Ale największą satysfakcję czułem z coraz większego zrozumienia procesów morfodynamiki brzegu i sposobów jego pomiarów. Najwięcej pod tym względem zyskałem uczestnicząc w projektach europejskich, a szczególnie w projekcie MICORE. Opierając się na doświadczeniach innych ośrodków światowych oraz korzystając z pomocy Uniwersytetu w Lizbonie, w ramach projektu MICORE zaczęliśmy eksperymenty z monitoringiem strefy brzegowej przy użyciu kamery video. Początkowo zainstalowaliśmy kamerę na wieży ”powopowskiej” w Dziwnówku.
Zespół montujący kamerę video: od lewej: Ana Nobre Silva, Paweł Andrzejewski (Usz), Rafał Benedyczak (Usz)
Rezultat pozytywnie nas zaskoczył. Następnie zainstalowaliśmy kolejne kamery: drugą w Dziwnówku i jedną w Międzyzdrojach. Adoptowaliśmy odpowiednie algorytmy do kartowania elementów strefy brzegowej. Prowadziliśmy też prace badawcze dotyczące napływania fal na plaże oraz struktury przepływu prądów rozrywających w strefie brzegowej oraz zmian zarysu linii brzegowej. Wynikiem tych badań było zrealizowanie kilku prac magisterskich. W rejonie ujścia Dziwny zainstalowaliśmy dwa dodatkowe mareografy do badania struktury zmian poziomu morza w tym rejonie.
W 2008 roku ukończyłem 65 lat i uzyskałem możliwość przejścia na emeryturę. Moje życie naukowe dopiero rozpędzało się, więc postanowiłem jeszcze nie przechodzić na emeryturę i na całym etacie pracowałem dalej.
W 2010 roku prof. Bogdan Woźniak (mój długoletni przyjaciel) z Instytutu Oceanologii PAN w Sopocie, zaproponował mi, abym wraz ze swoim zespołem wziął udział w organizowanym przez niego projekcie SatBałtyk. Propozycję przyjąłem z wielkim zaszczytem, gdyż miałem dobrze ukształtowany zespól w projekcie europejskim „ MICORE”. Projekt SatBałtyk dotyczył satelitarnej kontroli środowiska Morza Bałtyckiego. Moim zadaniem było zorganizowanie grupy badawczej i podjęcie badań związanych z monitorowaniem strefy brzegowej w postaci podsystemu SatBałtyk – Brzegi. Wyniki zmian środowiska Morza Bałtyckiego prezentowane są na stronie Internetowej Instytutu Oceanologii PAN w Sopocie, w zakładce Satbaltyk.
Publikacja wyników SatBałtyk -Brzegi
Udział naszego zespołu w projekcie SatBałtyk został opublikowany w publikacji książkowej p.t.: „Monitoring polskich brzegów Bałtyku w projekcie SatBałtyk” pod redakcją naukową N.Bugajny i K. Furmańczyka przez Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego (2022). Główny nurt badań związany z objętościowymi zmianami brzegu prowadziła dr Natalia Bugajny na trzech niewielkich obszarach pilotażowych (ze względu na koszty): Dziwnów, mierzei Jamno i Bukowo oraz rejonu nasady Półwyspu Helskiego. Całość badań łącznie z lokalizacją systemu, kalibracją i walidacją wskaźników opisana została w wymienionej publikacji książkowej i szeregu publikacji w czasopismach naukowych.
Dr hab. Jan Jędrasik z Uniwersytetu Gdańskiego, recenzent publikacji książkowej, napisał następująco:
Opisany w niniejszej monografii podsystem SatBałtyk-Brzegi stanowi integralną część systemu SatBałtyk, dotyczącego satelitarnej kontroli środowiska Morza Bałtyckiego, którego istotą jest powiązanie w jednolity system możliwe często pozyskiwanych danych satelitarnych z modelami zmienności środowiska morskiego. Wyniki prezentowane są w internecie w postaci codziennych map parametrów jego stanu.
Spis treści
Podsystem SatBałtyk-Brzegi przedstawia operacyjnie oceniany stan brzegu poprzez parametryzację wybranych procesów zachodzących w strefie brzegowej i klasyfikację powodowanych przez nie skutków. W tym celu zdefiniowano wskaźniki oddziaływania morza, szczególnie sztormu, nazwane wskaźnikami SatBałtyk-Brzegi, określające skutek ich oddziaływania na strefę brzegową z co najmniej 36-godzinną prognozą. Ze względu na dość złożone i szybko zmienne procesy zachodzące w morskiej strefie brzegowej, powodowane wieloma czynnikami, skonstruowanie takiego podsystemu wymagało specyficznego podejścia, które przedstawiono w niniejszej monografii.
Połączenie w systemie SatBałtyk kontroli stanu środowiska Morza Bałtyckiego z rejestracją stanu brzegów jest podejściem unikalnym.
Jest to pierwsza zbiorcza publikacja o charakterze monografii, w której zaprezentowano podstawy teoretyczne podsystemu i metodykę aplikacji modeli do monitoringu morskiej strefy brzegowej. Dołączono również wyniki niektórych badań wykonanych w ramach projektu, mogących stanowić podstawę dalszej modyfikacji metodyki monitoringu brzegów w podsystemie SatBałtyk-Brzegi, w aspekcie zachodzących zmian klimatycznych.
Pod koniec 2014 roku niestety odszedł prof. Bogdan Woźniak, a projekt SatBałtyk poprowadziła skutecznie do końca prof. Mirosława Ostrowska z IO PAN.
W 2018 roku została opublikowana rozprawa doktorska Natalii Bugajny: Określanie zmian objętościowych brzegu wydmowego południowego Bałtyku z wykorzystaniem modelu X-Beach. Uniwersytet Szczeciński . Zawiera ona wyniki jej badań wykonywanych w ramach projektów MICORE, SatBałtyk oraz badań własnych. Pracę obroniła z wyróżnieniem. Gratuluję Natalia!
W 2019 roku, gdy ukończyłem 76 lat, przeszedłem na emeryturę, prowadząc jeszcze wykłady z niektórych przedmiotów. W 2022 roku, gdy zacząłem odczuwać pogorszenie stanu zdrowia, zrezygnowałem z prowadzenia wykładów i w Uniwersytecie Szczecińskim pozostałem tylko Profesorem Emerytem.
Z okazji szybko zbliżających się Świąt Bożego Narodzenia oraz Nowego (już 2026) Roku chciałbym Zespołowi Redakcyjnemu Portalu Opowiadaczy Historii Dolnego Miasta Gdańska: w osobach Jacek Górski, Danuta Płuzińska i Elżbieta Woroniecka, złożyć bardzo serdeczne życzenia: dużo radości w gronie bliskich, głębokiej zadumy nad tempem rozwoju (rewitalizacji) Dolnego Miasta i życiorysami ludzi, którzy kiedyś tu mieszkali.
Wszystkim Przyjaciołom i czytelnikom życzę Wesołych Świąt.
Kazimierz Furmańczyk
P.S. Chciałbym zamieścić jeszcze jeden, ostatni odcinek „wspomnień”. Do zobaczenia (do poczytania).
